Saba is de kegel aan de zuidwestelijke horizon die je bij zonsondergang vanaf Cupecoy en Maho ziet: één enkele vulkaan van vijf vierkante mijl, die recht uit diep water oprijst naar de top van Mount Scenery, 887 meter boven zee. Die top is het hoogste punt van het hele Koninkrijk der Nederlanden. Saba is een bijzondere gemeente van Nederland, telt ongeveer 2.000 inwoners, gebruikt de Amerikaanse dollar en noemt zichzelf de Unspoiled Queen.
Het is in bijna alle opzichten het tegendeel van Sint Maarten. Er zijn geen echte stranden, geen resorts, geen casino’s en geen verkeerslichten. Er zijn vier nette dorpjes met witte huisjes met rode daken en groene luiken, één weg — simpelweg The Road genoemd, en met de hand aangelegd door eilanders nadat ingenieurs hem onmogelijk hadden verklaard — en een paar van de beste wandel- en duikmogelijkheden van de Cariben.
Wat te doen: Saba
Beklim Mount Scenery
Een trap van 1.064 stenen treden klimt vanuit Windwardside door regenwoud en, vlak onder de top, nevelwoud dat druipt van mos, boomvarens en orchideeën. Reken op ongeveer drie uur heen en terug. De top zit vaak in de wolken; als het opklaart, zie je de helft van de Bovenwindse Eilanden liggen. De treden zijn glad — draag schoenen met grip.
Slenter door Windwardside
Het mooiste dorp ligt op een zadel op 400 meter hoogte, met gingerbreadhuisjes, een klein museum in het huis van een zeekapitein, cafés, duikwinkels en het padenkantoor waar je naar de omstandigheden kunt vragen. Let op Sabaans kantwerk, een handwerktraditie die teruggaat tot de 19e eeuw, en de lokaal gemaakte kruidenrum.
Rijd over The Road
De taxirit van de haven of het vliegveld naar Windwardside is een excursie op zich, met haarspeldbochten door The Bottom — de piepkleine hoofdstad, die in werkelijkheid in een hooggelegen vallei ligt — en bij elke bocht een afgrond naar zee. Chauffeurs zijn tegelijk gids en regelen een eilandtour voor je.
Duik bij de pinnacles
Het Saba Marine Park omringt het hele eiland. De kenmerkende duiken zijn de pinnacles voor de kust — vulkanische spitsen die van grote diepte oprijzen tot 25–30 meter onder het oppervlak — met haaien, schildpadden en grote scholen vis. Dit is voor gebrevetteerde duikers en vraagt realistisch gezien om een overnachting.
Loop een korter pad
Is Mount Scenery te veel voor een dagtrip, dan leiden kortere gemarkeerde paden naar uitzichtpunten, oude landbouwgrond en getijdenpoelen. Het padenkantoor in Windwardside verkoopt een goedkope natuurbijdrage in de vorm van een tag en geeft advies.
Zo kom je bij Saba
- Per veerboot: passagiersveerboten verbinden Sint Maarten en Saba op meerdere dagen per week, met vertrek uit Philipsburg en uit Simpson Bay, afhankelijk van de maatschappij. De overtocht duurt ongeveer anderhalf uur. Dienstregelingen voor een dagtrip — ’s ochtends heen, ’s middags terug — gelden alleen op bepaalde dagen, dus plan daaromheen.
- Per vliegtuig: Winair vliegt meerdere keren per dag vanaf Princess Juliana (SXM). De vlucht duurt ongeveer 12–15 minuten en landt op een baan van maar 400 meter lang, op een richel boven zee — vaak omschreven als de kortste commerciële landingsbaan ter wereld.
- Op Saba: er is geen openbaar vervoer. Taxi’s wachten veerboten en vluchten op; liften is gewoon en veilig. Regel je terugrit zodra je aankomt.
- Tours: op het moment van schrijven vonden we op GetYourGuide geen dagtrip naar Saba vanaf Sint Maarten. Boek de veerboot of vlucht rechtstreeks en regel bij aankomst een taxitour.
Tips van kenners
- De zee tussen de eilanden is vaak ruw. Eén of beide kanten op vliegen gaat sneller en is veel milder voor de maag, en de landing is een belevenis.
- Neem je paspoort mee: Saba hoort bij Caribisch Nederland, een ander rechtsgebied dan het land Sint Maarten.
- Neem een licht jack mee voor Mount Scenery — op de top is het merkbaar koeler en vaak nat.
- Een dagtrip geeft je ruwweg vijf tot zes uur aan wal: genoeg voor óf de berg, óf een rondrit langs dorpen en over de weg met lunch, niet voor allebei in een rustig tempo.
- Cruisepassagiers kunnen Saba beter niet proberen: de dienstregelingen zijn te dun om een terugkeer te garanderen.
